กิ๊วคุง

โอ้~ ช่างเหน็ดเหนื่อย

แม้เอนทรี่บ่นไม่รุ่ง(สำหรับผม)

แต่อยากเล่างะ

วันนี้ เมื่อกี้ ก็แบบว่า หิว~~~~~

ท้องร้องโครกคราก~ แต่ดั้นนน ฝนเจือกตก

“ทำไงดีว่ะตู หิวก็หิว ดึกแล้วด้วย เวรกำไรของตูว่ะเนี่ยย”

แล้วก็มองท้องฟ้า ผ่านหน้าต่างแบบพระเอกมิวสิค... “

ฮึ้ยย~ เอาว่ะ ก็แค่ฝน ไม่กลัวเว้ย!!~”

เมื่อรวบรวมความกล้าได้แล้ว กระผมก็รีบแต่งตัวออกไปข้างนอก

แล้วสต๊าดรถ

(เนื่องจากเขียนสตร์าทรถไม่ถูก

สตาท สาต๊าด สตร์าท สะต๊าด ช่างมันเถอะ)

สตร์าทรถไปซื้อผัดไท (เมนูเดียวที่นึกออก)

“บรึ้น...แตร๊ก แตร๊ก แค่กๆ ค่อกๆ (รถไรว่ะ)”

ขับรถไปเรื่อยๆๆๆๆ ด้วยความขี้กลัวของกระผม

ขับรถคนเดียวมันช่างโดดเดี่ยว

เลยต้องฮัมเพลงไปพลางๆ

“จะแหวกฟ้า ฝ่าฝน ไปซื้อผัดไท (โว้เย)

เหน็ดเหนื่อยเพียงไหน ฉันจะซื้อให้ได้ ฮื้มๆ

เพราะความหิวของฉันมันทำกระเพาะหวั่นไหว น้านา”

แล้วก็พึมพำเหมือนสวดมนต์ไปเรื่อยๆ

หนาว เปียก ชื้น บรื๋อ~~~~

จนในที่สุด ก็ถึงร้านซะที

แล้วก็เดินไปสั่งผัดไท

เมื่อเจ้าของร้านหันมา....

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!! ผีไม่มีหน้า!..........

ทันใดนั้นแหละ ผมวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว

แล้วถูกกระชากคอเสื้อ!!!

อ๊าก ตรูหายใจไม่ออกเฟร้ย!

เจ้าสิเอาข่อยไปทำผัดไทติ้ (เฮ้ยๆ ลาวแตก)

ทันใดนั้นเอง ผมก็เห็นมีดที่ชโลมไปด้วย เลือด~

อ๊าก! โหดโคตร

คมมีด มาทางคอผม อ๊า ชั้นจะโดนปาดคอ!!!

อย่าน้ะ อย่าทำช้านนน ..................

หลังจากนั้นผมก็ตื่นขึ้นมา....

ฝันร้ายชะมัด....เหอๆ

จบ...

edit @ 27 Apr 2008 22:01:54 by กิ๊วคุง

edit @ 28 Apr 2008 09:51:00 by กิ๊วคุง

edit @ 28 Apr 2008 09:53:15 by กิ๊วคุง